10 maart 2022 - Als OVD van het eerste NetNiet toernooi was ik erg benieuwd hoe de dag van 10 maart zou verlo pen. Gelukkig was het weer ons goed gezind; Gerrit Hiemstra had op mijn instigatie het juiste weermodel ingezet: veel zon en het belangrijkste, geen regen! De mannen hadden kennelijk heel veel zin om na een half jaar weer eens met elkaar de baan op te gaan. Nu ontbreekt het nooit aan enthousiasme bij de NetNieters, maar dit keer leek dat nog uitbun-diger. Zo was ieder een ruim op tijd! Als jonge honden storten de NetNieters zich op de koffie met appelgebak. De slagroom was niet aan te slepen zodat de bediening uiteindelijk besloot de voorraad slagroom maar op tafel achter te laten. Overbodig te zeggen dat daarvan gretig gebruik werd gemaakt. Tijdens het koffie-uurtje reikte Jan Willem de nieuwe shirts uit. Een aantalNetNieters kon niet wachten en trok onverwijld de nieuwe outfit aan. De commen taren waren lovend: de kwaliteit van de nieuwe shirts overtroffen de door de fabrikant beloofde eigenschappen: “Comfortable, breathable and moisture wicking”. Goed geregeld door Jan Willem!
Tussen de koffietjes door kwam ook de spelvorm van de dag ter sprake. Ik had als OVD in overleg met de veurzitter gekozen voor Leen’sPel. Dit is matchplay, waarbij op elke hole de spelers in de flight wedstrijdpunten kunnen behalen door eerst de Stablefordpunten te berekenen en dan het resultaat met elkaar te vergelijken. Dat lijkt op het eerste gezicht ingewikkeld, maar omdat op de NetNiet site één en ander al uitgebreid uit de doeken was gedaan, was voor iedereen, op een enkeling na, alles duidelijk. Bovendien droegen de door de voorzitter en de wedstrijdcommissaris gecomponeerde scorekaarten uitstekend bij aan de duidelijkheid. De OVD betuigt
Hoe een en ander te vertalen naar de competitie- telling is aan de WC. Lastig daarbij dat de feitelijke aantallen slagen dikwijls niet genoteerd zijn. Immers, was duidelijk wie de van de twee spelers op een hole de meeste stablefortpunten scoorde, dan deden de slagen aantallen niet ter zake en zijn niet of onzorgvuldig genoteerd. Een voorlopige eerste conclusie blijkens een doordacht spread sheet overzicht tijdens de als altijd gezellige nazit, dat Lex deze dag de meeste competitie punten verdiend had deze dag, lijkt voorbarig en bevreemdend. Deskundigen gaan zich beraden.
Het was Diederik die de meeste wedstrijdpunten behaalde, beloond met een door Tiger Woods persoonlijk gesigneerd instructieboek. Hoe pakt dat uit in de totaalscore?
Who cares about the results.
JOHAN CRUIJFF ZOU DAT ZEKER NIET DOEN
25 maart - Als vervangend OVD-er voor Rick, mag ik de tweede wedstrijd van het seizoen organiseren. Rick had de reservering voor Spaarnwoude al gedaan, dus dat was voor mij een makkie. We spelen met drie flights en negen personen Strokeplay, om onze handicap aan te scherpen. Ook onze clubfotograaf Ger is aanwezig. Het was prachtig weer en ook de baan was top. Eerst de gebruikelijke kop koffie en, de door Ger gemaakte, wedstrijdkaarten uitdelen. Om 11:00 uur ging de 1e flight van start. Maar niet zonder de worstjes van Mieke. Voor alle spelers drie worstjes van heerlijke kwaliteit. Er werd behoorlijk fanatiek gespeeld. Na de wedstrijd drankjes en bitterballen en onderwijl de puntentelling. De winnaar van de wedstrijd was Eric, die kreeg een gouden medaille omgehangen. Tweede was Han (zilver) en derde John (brons). Al met al weer een geslaagde dag. Thieu gaat de uitslag weer verwerken in zijn NetNietExcelSysteem. Op de site is weldra de bijgewerkte stand te zien. OVD'er Frits
Het besluit de golfdag te verplaatsen van 7 (regen en storm) naar 14 april bleek een wijze keuze. Het weer was heerlijk, buiten lunchen op terras. Windstil, strak blauw. De koffie en de lunch vooraf waren top. Gastvrij Zeegersloot com- plimenten. Praatje voor af door OVD; De beoogde verwarring rond de loting verliep volgens plan.
Waren de scorekaarten nu ter plekke naar aanleiding van de loting door Ger bijgewerkt ? en geprint bij de receptie ? of vooraf al thuis geprint en vooraf al afgegeven bij de receptie. Het zal voor sommigen altijd een raadsel blijven. Geblesseerde Ger voor de fotografie, samen met geblesseerde Jan Willem voor medische support, samen in buggy als rondreizend circus tussen de flights. Scorekaarten, met diverse kolommen, een succes. Iedereen moet nu stablefortpunten kunnen tellen, toch.
De dag werd afgesloten met een voortreffelijk driegangen diner met gamba’s, zeebaars of Ierse steak en Green tiramisu, dat alles begeleid door heerlijke wijn en geanimeerde conve rsatie. Kor tom, 10 maart was een ideale dag om het nieuwe NetNiet seizoen mee te beginnen.
Donderdag 2 juni trok de Net Niet-karavaan verder, naar Westwoud. De baan lag er prachtig bij, het geaccidenteer de terrein zorgde voor uit dagend course management, het schitterende weer deed de rest. Niets stond een succesvol vlaggenspel in de weg. Met als leuke bijkomstigheid dat het voor de meeste deelnemers een nieuwe baan was. De eind uitslag beschouwend was het bemoedigend om te zien dat ook deze keer weer wat nieuwe gezichten het podium beklom- men. Het World Handicap System doet z’n werk goed. Laten we beginnen met de top 3 van de vlaggenwedstrijd.
Maar natuurlijk, de NetNiet Tour vereist ook een dagwinnaar. Geen nood, via netto strokeplay en een ingenieuze verrekening van de score bij het vlaggenspel ontstond er ook een individuele ranglijst, met de volgende top 3:
1-Pieter,
2-Diederik,
3-Leen,
zijn grote dank aan Ger en Thieu voor hun onvolprezen hand- en spandiensten! Hulde! Oorspron kelijk zouden we met elf man de baan opgaan. Helaas moest Diederik afzeggen wegens corona. Tot overmaat van ramp moest afgelopen zaterdag ook zijn blindedarm worden verwijderd. Gelukkig gaat het de goede kant op en verwacht Diederik er 25 maart weer bij te zijn. We gingen dus uiteindelijk van start met tien man. In feite toch met elf, want Ger hield vanuit zijn handicart een oogje in het zeil. De eerste flight (Rick, Frits, Leen) sloeg om 13.10 af. Vervolgens flight twee met Jan Willem, Marcel, Eric en tot slot de flight met Thieu, Pieter, Han en Loek. De baan bleek er uitstekend bij te liggen en de greens waren snel. “Niets kon meer een leuke wedstrijd in de weg staan”.
Tegen zes uur zat iedereen aan de borreltafel met de traditionele bitterballen. Intuss en berekende de OVD snel de uitslag (achteraf werd gesug gereerd dat de OVD fouten had gemaakt, maar deze suggestie bleek op drijfzand gebaseerd…). Uitslag: 1. Rick met 30 punten, 2. Frits met 21 punten, 3. Marcel met 16 punten. De OVD reikte bijzondere prijzen uit aan deze toppers. Namelijk de favoriete, zeer gewilde, teetjes uit de (golf)collectie van Marc Overmars. Alle resultaten, in clusief details en sfeerfoto’s zijn terug te zien op onze NetNiet site.
Vindt uw OVD-er niet zo’n drama, want zichzelf terug horen op speaker, wordt hij meestal niet zo vrolijk van..
The Foxhunt loopt eigenlijk als een zonnetje, de sfeer en weer is goed! Altijd jammer voor het verslag dat uw OVDer niet bij alle flights tegelijk kan zijn – tis niet anders.Wat valt in onze (Milo, Diederik, Marcel en ik) flight op? De majestueuze swing van Milo met die eindeloze balvlucht (onze lieve Heer plukt ze vanaf z’n wolk zó uit de lucht). En, bóeien dat de bal weinig op de fairway landt? Een Walkie Talkie die een soort ‘luchtschop’ ontwikkelt, na weer een kutbal geslagen te hebben. Hij siert dit soms ook nog op met een smijtactie van z’n club! Dit wordt zéker een punt voor de gedrags-codecommissie. En Diederik? Die slaat de meest mooie ballen tijdens de eerste 9, om vervolgens in een peilloos diepe crisis te belanden bij de tweede 9. Uw OVDer overkomt hetzelfde maar andersom.Hij veert op in de tweede 9 en prikt er zowaar 5 parren in. Onderaan de streep tuimelen we onderste-boven van verbazing als blijkt dat de oude vos Marcel er met de dagwinst vandoor gaat. Apart hoor, deze Foxhunt.Ondanks alles, ook vanaf deze plek zeer gefeliciteerd kerel! Maar je weet, traditiegetrouw is dit altijd onder voorbehoud, hoewel na twee tellingen met dezelfde einduitslag de kans steeds kleiner wordt dat jij je trofee, een heuse vossen-staart, alsnog moet afgeven. En dan nog even dit.Onze ‘amigos de la prensa’ (Ger & Jan Willem, ofwel Waldorf & Statler) laten flink van zich horen in de baan en dan hebben we het over méér dan een klik van een camera. Uw OVDer bereidt zich bij deze even voor op het betreden van een nieuw media-universum..
Netnietters moeten in de baan leren omgaan met gemurmel, gewauwel en slap gelul op de achtergrond. Dat is even wennen, zeker als de Amigos hun 4wieler gewoon op een metertje bij je vandaan parkeren als je wilt gaan slaan – het is werkelijk bij de vossen af.. Over de inhoud weet uw OVDer niet veel, maar er waait wel een flard van een tekst voorbij. Als een flightgenoot een bal wilt slaan wordt zijn techniek werkelijk tot voorbij de enkels afgezaagd, een roast waar de vossen geen brood van lusten. Geen idee om wie het ging… We kunnen dus niet wachten op de eerste resultaten van de podcast.
"Dit is een typische Linkscourse", debiteerde onze indirecte gastheer Ruud Arendshorst afgelopen vrijdag op de indrukwekkende Links Valley golfcourse. "Nou", dacht ik bij mijzelf, "dan gaat hij toch aan één essentiele eigenschap van een linkscourse voorbij". Even googelend kom ik op het volgende artikel:
Wat is links golf?
Er wordt veel gesproken over links golf. Met name wanneer het Brits Open weer in aantocht is, is het een veel besproken onderwerp. Links golf is het golfen op golfbanen die aan de kust liggen of zo dicht bij de kust liggen, dat er tijdens het spel rekening gehouden moet worden met de omstandigheden die aan zee aanwezig zijn. Andere definities reppen zelfs over dat er niets meer tussen de course en de zee mag liggen. Geen weg of zeewering. De Britse eilanden zijn rijkelijk gezegend met zulke banen, hier in Nederland kun je slechts met enige fantasie een enkele baan het predikaat Linkscourse opplakken. Domburg ligt strak achter de duinen, Noordwijk ook. Maar altijd nog achter de duinen. Erkende linkscourses als de Old Course van Saint Andrews (de beroemdste) en Muirfield liggen echt aan zee. En vele, vele meer. De British Open behoort op een links course gespeeld te worden. Ze hebben ruime keuze en eens in de vijf jaar is de Old Course aan de beurt. De rest is variabel. Toch had Ruud niet helemaal ongelijk. Links Valley heeft naast het ontbreken van deze aan zee lig eigenschap, wel degelijk een aantal kenmerken van een links course. Hard, waardoor veel rol, stugge rough en vaak hoger gelegen greens die ook nog eens erg snel zijn. Hence de term Links in Links Valley! Het is wel een beetje devaluatie van de term links course...Tot zover een overpeinzing van uw WC
6 mei 2022 - Op advies van vriend en collega Ruud Arendshorst mocht de Netniet-caravaan voor de afwisseling eens een paar kilo metertjes rijden naar deze unieke plek midden in Nederland. Het gesputter van ‘te lang onderweg’ verstilde bij de eerste aanblik van het golfterrein.In een door bossen omrand stukje puur natuur, dat on-Nederlands aanvoelde, waren een aantal uitdagende holes aangelegd, 9 om precies te zijn. Hoogteverschillen en meer dan genoeg zand kenmerkten het parcours, het meeste water was reeds in de zandgrond verdwenen.Vandaag mochten we de Noord-route aanvallen, dat betekende dat we het complex rechtsom moesten nemen, in tegenstelling, U raadt het al, tot de Zuid-route, die we ooit nog eens links-om zullen aanvallen. De gekozen spelvorm was dusdanig van aard, dat zelfs Loek en Jan positief eindigden. Mocht iemand nog eens precies willen weten hoe de score over de twee rondes berekend werd, dan verwijs ik deze door naar de Grote Man van de KRC, die met zijn kennis van Eccel schijnbaar een oneindig arsenaal aan mogelijkheden in zijn bezit heeft. Als OVD’er heb ik met name genoten van het zichtbare spelplezier van onze Netnieters in de baan, maar zeker ook aan de ‘lange tafel’, die voor ons gereserveerd was. Niet onbelangrijk was natuurlijk ook het overwegend zonnige weer, waardoor enkele misslagen, ze blijken toch nog wel eens voor te komen, iets vrolijker opgevangen worden. Aan het slot van deze meer dan geslaagde golfdag volgde de prijsuitreiking, die eigenlijk alleen maar voor Diederick en Rick interessant is, oh wee als die met lege handen thuis komen. Maar wie schetst onze verbazing, Onze Man uit Zuid-Scharwoude, die al jaren aan het stoppen is, was iedereen te snel af en pakte brutaal de fraaie eerste prijs. Ook op het eremetaal werd deze dag niet bezuinigd. Trots mocht Leen de 1 van winnaar om zijn nek hangen, duidelijk was, dat hij dit eerbetoon nog niet vaak had meegemaakt. Ik kijk nu alweer reikhalzend uit naar de KRC op 21 mei, benieuwd wat ons tijdens die Golfmarathon nu weer boven ons hoofd hangt! Voor zover mijn door een bezoekje aan de Burgerlijke Stand wat vertraagde verslaggeving, het zij me vergeven! Tot binnenkort Mannen, het was me een groot voorrecht om dit als Walkie Talkie zonder al teveel poespas en woorden voor U te mogen regelen!!
JUST NOT TROPHY 2022
Met zijn prestatie won Pieter de Just Not Trophy '22, een uiterst kostbaar, zwaar verzilverd en zorgvuldig gegraveerd kunstwerk. Door een korte onoplettendheid na het toiletbezoek staat die nu vermoedelijk te shinen in de prijzenkast van Golfclub Westwoud. Dat ze er maar lang van mogen genieten daar. Die overwinning pakt niemand Pieter meer af.
WALKIE TALKIE
TROUWEN EN ORGANISEREN
“Doe ik er wel goed aan, de NetNieters 27 holes op een dag te laten spelen?”
dacht ik blijkbaar iets te hardop, want Patricia (mijn vrouw die mijn vrouw niet is, want we zijn al 37 jaar niet getrouwd) riep vanuit de kamer: “wat zeg je?” “O, niets, ik prevelde wat”, antwoordde ik nog steeds wat afwezig. Want ja, hoe leuk gaan de NetNieters mijn idee van een ultieme golfdag vinden? Hoe leuk is het om van acht uur ’s ochtends tot acht uur ’s avonds op een golfterrein rond te hangen? Hoe leuk is het om drie keer de baan in te gaan en om hoogstwaarschijnlijk na de derde keer op het tandvlees het terras van het clubhuis op te zoeken? En hoe leuk gaan ze de onderlinge strijd vinden? De indeling van de ploegen? Matchplay? Dat schoot allemaal door het hoofd van de OVD de avond voor de 21ste mei. Bang te laat te komen draaide uw OVD veel te vroeg de parkeerplaats van Burggolf Purmerend op. Terwijl ik me al voorbereidde op een half uur eenzame wachttijd stopte schuin achter me een auto. Wat bleek: de mystery guest diende zich al aan en terwijl ik hem verwelkomde stopte onze textielbaron uit Noordwijk naast ons. Enfin, een kwartier later zat zowat het gehele deelnemersveld, de non-playing captain incluis, op het terras me verwachtingsvol aan te kijken. Toch moet er nog wel iets ‘groeien’. Want we had-den ook een uitslag. Kort samengevat: Amsterdam maakte gehakt van de Rest van de Wereld. Van de twaalf partijen wist de Rest van de Wereld er slechts vier gelijk te spelen. Geen enkele winstpartij derhalve. Waren de krachtsverhoudingen scheef? Je zou het wel zeggen, maar alles ging op handicap dus dat zou geen verschil mogen maken. Vorm van de dag? Zou kunnen. Was Amsterdam meer van het belang van de wedstrijd doordrongen dan de Rest? Zelf ben ik geneigd het daarin te zoeken. Dat kan zomaar veranderen en dat moet ook. Het enige wat miste was spanning. Gezonde wedstrijd spanning welte-verstaan, zodat het KRC format nog meer cachet krijgt. De KRC moet nog groeien…
Slechts de kersverse bruide-gom ontbrak, maar ja, die moest ook helemaal uit Marrakech komen! Mijn idee van ‘dat leg ik wel effe uit’ bleek betreffende de spel-vormen toch minder conform de praktijk dan ik hoopte. Hakkelend meende ik de ploegen en deelnemers uit-eindelijk toch van de nodige aanwijzingen voorzien te hebben zodat eenieder de wedstrijden op de gewenste wijze kon spelen en de uis-lagen ook nog eens op adequate wijze kon regi-streren. Na de eerste negen verliep de briefing voor de tweede negen iets soepeler, wellicht mede veroorzaakt door met appeltaart gevulde monden waardoor het bijde-hand-gehalte beduidend lager lag dan we van de gemid-delde NetNieter gewend zijn. Na de tweede negen liep het helemaal gesmeerd. We moesten dooreten ten einde op tijd door de overvloedige lunch heen te geraken voor de, door de zeer attente secretaris vervroegde start-tijd voor de derde negen. De derde negen holesklus geklaard hebbende, met een Pierusgelijkspel als persoon-lijk resultaat, zag ik louter glimmende ogen en omhoog-krullende mondhoeken. Een enkeling maakte gewag van wegvloeiende krachten (de Iceman en de Knuffelbeer vonden de fysieke belasting daarentegen erg meevallen), maar de KRC bleek als geheel de goedkeuring van de NetNieter te krijgen. Voor-waar een geslaagd debuut meen ik te kunnen stellen.
Als OVD dank ik iedereen die bijgedragen heeft aan deze bijzondere golfdag, niet in het minst de twee invallers: de mystery guest (die de meeste zullen kennen onder zijn pseudoniem Niels de Bruin) en Martijn Pont (uit de ‘zaterdaggolfstal’). Zonder hen hadden we geen viertallen kunnen maken, een voor dit format een absolute voorwaarde.Het was een eer dit te mogen organiseren, Met triomfantelijke KRC-groet, Uw OVD (ook een beetje team Amsterdam!)
NETNIET-WEBSITE-22
De website gaat een steeds grotere rol spelen in de organisatie van golfclub NetNiet. Omdat misschien niet alle mogelijkheden bekend zijn volgt hier een korte gebruiksaanwijzing:
HOMEPAGE:aan de boven kant het menu en onderop het laatste nieuws met datum. Hiermee kun je zien of er mutaties zijn. Maar op de pagina zelf zijn meerdere handige iconen geplaatst, waarmee je snel kunt schakelen naar belang rijke pagina's. Zo kun je direct o.a. naar de agenda, de mees tervoorspeller en de podcast verzameling.
KOPJE ORGANISATIE: Op de NetNietArena komen alle berichten binnen van de OVD'er, die belangrijk zijn voor de wedstrijddag. Ver vind je daar wedstrijd-zaken met be langrijke gegevens voor spelers en OVD'ers. Tensloote vind je er ook het scorebord met de competitiestand.
KOPJE AGENDA: De agenda is de belangrijkste pagina. Daarop vind je naast de wedstrijdgegevens nog negen iconen met een link naa: de NetNietArena, de krant met verslagen, het fotoboek en de golfbaan waarop gespeeld wordt. Bovenin ga je naar golf.nl, de handicaptabel, afspreken.nl en je laatste phcp-overzicht. Tot slot kun je op alle foto's drukken voor een vergroting. Je kunt de foto downloaden en als je het origineel wilt heb ben kun je mij even bellen op appen. als laatste wil ik je nog even wijzen op het historisch overzicht van de club. Als je nog wensen of opmerkingen hebt wil ik die graag van je horen. Dat maakt de site alleen maar completer.
HOLE-IN-ONE
Acoude 22-04-2022, de Hoge Dijk.
Ruim op tijd zit de complete ploeg, inclusief supersub Milo, aan de koffie, alles loopt gesmeerd.Onze veurzitter neemt plaats aan het hoofd van de tafel (where else..) en haalt met veel gebaar allerlei attributen uit z’n tas. Behalve de bekende fotocamera zijn daar, een koptelefoon, een Iphone en een soort ‘Gerri Eickhof-microfoon’ met zo’n opgerolde vossenstaart eromheen. Tegen bijgeluiden van de wind en natuurlijk om spuug op te vangen tijdens het spreken. “Heren, de afdeling media introduceert bij deze de Net Nietters-podcast!” spreekt hij met een big smile. Het wordt dus steeds gekker.Bij het ter perse gaan van dit schrijven heeft uw OVD’er de resultaten van de opnames nog niet vernomen. Hij heeft wel een bijdrage heeft geleverd in de vorm van een introductie gesprek aan de koffie en een eindinterview na onze ronde. Hij is redelijk pessimistisch wat daar uiteindelijk van over zal blijven, want de afdeling media een beetje kennende, zullen ze plakken en knippen dat de stukken er letterlijk vanaf vlie gen.
Soms kunnen we terecht heel kritisch zijn over de technische kwaliteiten van de NetNieter. Maar sinds de oprichting in 2007 hebben we al twee hole-in-ones mogen noteren en dat is een hele prestatie. De laatste is onlangs op Liemeer gevallen. Rick was de gelukkige en vormt nu samen met Diererik een mooi rijtje met bijzondere prestaties. Wat nog ontbreekt bij het slaan van een hole-in-one is de belangrijkst afspraak, nl. die van het vieren. Ik had twee flessen champagne koud laten zetten maar die werden vrij onverwachts afbesteld. Dat mag nooit meer gebeuren. Bij het slaan van een hole-in-one wordt vanaf nu een glas champagne gedronken, die wordt aangeboden door de maker van de hole-in-one. Dit is zo uniek.
Hidden Holes. OVD Loek had Hidden Holes uit de hoge golfspelletjes hoed getoverd. Een mij persoonlijk niet onbekend spel op een mij niet onbekende baan, Regthuis namelijk. Louter goede herinneringen aan de baan. Regthuis te Winkel, compleet met klein Kremlin naast de green van hole één. En met een strandtentachtig clubhuis dat de onformele sfeer van de gehele club op gepaste wijze ventileert. Denkend aan Hidden Holes daarentegen, schiet ik 's nachts nog wel eens wakker. Die ene keer dat ik het gespeeld heb sloot ik mijn ronde met acht stablefordpunten voorsprong op nummer twee af. De loting werd me echter noodlottig. Ik eindigde als derde.
Dus toen ik op Regthuis met exact dezelfde score van de baan kwam als tijdens die eerste keer Hidden Holes, maar er duidelijk een aantal medecompetitors hoger in de stablefordscores zat, moest ik aan dat eerste trauma terugdenken. Maar ja, jullie kennen me, altijd optimistisch en positief, dus waarom zou nu niet het omgekeerde kunnen gebeuren?
Tja, waarom niet? Nou ja, omdat nou net niet die lootjes getrokken werden die dat voor elkaar hadden moeten krijgen. Resultaat: gedeeld zesde en eigenlijk laatste!
Neemt niet weg dat het een heerlijke golfdag was. Alles wederom goed geregeld was, door een OVD die dit keer voor de verandering en wegens moverende redenen zelf niet van de golfpartij was (nogmaals sterkte Loek). Dat Hidden Holes, ondanks dat de loterij nu twee keer in mijn nadeel uitviel een heel leuk en moeilijk voorspelbaar spel blijft. En dat het wederom erg gezellig was en dat is nou eenmaal waar het mij om te doen is: de gezelligheid!
Een stralende dag was ons beloofd. En dat klopte helemaal. Een strak blauwe lucht, een zon die volop zijn best deed en soms een aangename verkoelende bries. Op de vooravond van deze speeldag kreeg onze Veurzitter te horen dat hij voorlopig nog niet aan lopen, laat staan golfen, hoeft te denken. De aangroei van het bot op de plek waar dat nodig is, verloopt zeer traag. Met als gevolg: de prothese is weer van stal gehaald en er worden pogingen ondernomen om de voet verder te stabiliseren. Sterkte Ger en we hopen dat je dit seizoen toch nog een paar wedstrijden ‘echt’ van de partij bent. Het was een hele puzzel om de ploeg compleet te krijgen. Met dank aan Hans, Milo en Lia konden we toch met vier flights van elk drie man (vrouw) de baan in. Natuurlijk niet nadat de Veurzitter de OVD-er er op had gewezen dat je Stableford met een ‘d’ schrijft, dus niet Stabelfort. Zal het (waarschijnlijk) nooit meer doen. De koffie was overigens prima, de beloofde appeltaart staat nog in de koeling….!We speelden het spel: BINGO BANGO BONGO. Wie het eerst op de green ligt wint de BINGO. Wie het dichtst bij de vlag ligt nadat iedereen op de green ligt, verdient de BANGO. Wie het eerst heeft uitgeholed verdient de BANGO. Kortom, naast de StableforDs zijn er ook nog extra punten te verdienen op iedere hole. Degene met de meeste StableforDs + BINGO-BANGO-BONGO-punten is dagwinnaar. Zo simpel kan het spelletje soms zijn. Na de loting stond iedereen klaar om de strijd met elkaar en de baan aan te gaan. Zoals eerder aangegeven: de baan lag er prima bij. De bezanding in combinatie met groeizaam weer zorgde voor een bijna perfect mat. Kunnen ze in menig voetbalstadion nog een puntje aan zuigen. Als we een hole of vijf, zes onderweg zijn wordt de OVD-er uit zijn focus gehaald door het hoofd van de NetNiet-Broadcasting met de vraag: wat gebeurt er met die BINGO BANGO BONGO-punten als er een hole-in-one gescoord wordt. Deze OVD-er had hierover van tevoren niet nagedacht. Over sommige verschijnselen in deze sport is lang nadenken toch een beetje zonde van de tijd. Een van deze verschijnselen is: een hole-in-one bij de NetNiet-groep. Toch stond hoofd NetNiet-Broadcasting op een antwoord. Een antwoord dat natuurlijk simpel en voor de hand ligt: degene die met dit spel een hole-in-one maakt verdient zowel de BINGO als de BONGO als de BANGO. Onze Rick verdiende in 1 klap daarmee dus 5 (hole-in-one) + 3 (BINGO, BANG0, BONGO) = 8 punten. Klasse Rick !!!! Halverwege de middag waren we allemaal terug op het terras, in de schaduw. De verkoelingen in de vorm van Gele Peters en bier waren meer dan welkom. En uiteraard was de hole-in-one van Rick gespreksonderwerp numero 1. Onze Veurzitter, tevens hoofd NetNiet-Broadcasting, had bij het restaurant alvast de champagne laten koelen. Het is gebruikelijk om bij een hole-in-one alle aanwezige gasten op champagne te trakteren. En Rick, onze Meestervoorspeller en daarmee man-in-bonus had daar geen trek in. Trouwens ook niet in champagne. “Iedereen krijgt van mij een drankje dat hij/zij lekker vindt”. En zo kon de champagne terug in het rek….. Wel heeft iedereen genoten van het rondje van Rick. Dank hiervoor. Tot slot de uitslag Het blijft per slot van rekening een wedstrijd. De OVD-er had gezorgd voor drie prijsjes, afkomstig van de Hillegomse bierbrouwer Klein Duimpje. Onze gast Milo werd eervol derde, gevolgd door Han met een fantastische tweede plek. Thieu was vandaag, vooral bij de BINGO-BANGO-BONGO, de allerbeste en sleepte de dagprijs binnen. Hulde Thieu.
The Best of All
Stableford Minus op Sluispolder door Jan Hoek
Afgelopen vrijdag 2 september, de dag dat Loek onder het mes mocht, Jan de dag daarna aan zijn linkeroog geopereerd zou worden, Ger het verwijderen van zijn gips weer een dag dichterbij zag komen en anderen (die hun klachten voor zich hielden), werd er onder wederom geweldige weersomstandigheden verzameld voor de laatste NetNiet Golf DAG van 2022.
Acht diehard golfers, de Veurzitter / Fotograaf / Filmer en Podcast samensteller Ger en Chauffeur / Fotograaf / OVD Jan van het edele gezelschap NetNiet verzamelden zich op de mooie, uitgestrekte en ondanks het droge weer redelijk tot goed bespeelbare Sluispolder baan. Een select gezelschap bestaande uit Thieu, Diederik, Rick en Frits in Flight 1 en Marcel, Leen, Eric en John in Flight 2.
Vanuit ongeschreven regels uit de NetNiet historie was ook voor deze dag voor de keuze van het speltype overleg geweest door de OVD met de meest kundige wedstrijdmanagers van de groep: Ger en Thieu. Op zich zou dit als resultaat moeten hebben: ‘een vlekkeloos verloop van de dag’. Maar een kleine ‘misunderstanding’ tussen OVD Jan en de wedstrijdmanagers leidde toch tot een kleine ‘hik-up’ en daarna tot een snelle, efficiënte en doelgerichte oplossing van het zeer kleine, totaal onbelangrijke smetje van het niet aanwezig zijn van het door de Veurzitter kundig ontworpen tastbare hard-copy wedstijdformulier door Veurzitter Ger.
Gelukkig kon daardoor de wijdstrijd na het traditionele koffie en gebak halfuurtje en het vragenhalfuurtje ‘hoe de telling nou werkelijk
precies gaat’ op tijd begonnen worden met de wedstrijd over wederom en niet onverwacht 18 holes.De door de OVD Johnny Jan Jules Happy Hooker – De Korte bedachte spelvorm van 3 maal 6 holeswedstrijd tussen 2 personen per flight leidde tot spanning en sensatie. Hoge en lage scores werden afgewisseld met lachsalvo’s en ontiegelijk veel gevloek. (Natuurlijk noemen we geen namen). Het drukte de pret niet. Zeker niet omdat dit de laatste speeldag was voor de Masters.
Begeleid door ‘Activator’ en ‘Opjager’ Jan (geïnstrueerd door onze privat Marshall Wijnand Verkaik) en Filmer, Fotograaf, Website vuller, Veurzitter en enthousiasmeerder Ger (wat doet hij niet?) haalden we ruim binnen de geplande tijd de borrel- en hapjes tafel van het Clubhuis van Sluispolder. De telling was ‘along the way’ al gedaan door onze Ger, zodat snel na binnenkomst de uitslag bekend gemaakt kon worden. Een prijzenpallet beschikbaar gesteld door internationale, nationale en regionale sponsoren uit Bergen en omgeving en de nagenoeg perfecte organisatie (stem op de OVD 😊) konden niet voorkomen dat er toch wat vragen ontstonden over hoe de puntentelling ‘nou werkelijk in elkaar zat’. Maar de uitslag was duidelijk: er waren in totaal op deze dag 10 winnaars, waarbij Rick zich nummer 1 mocht noemen van de golfers en Ger eigenlijk de winnaar was van het seizoen, omdat hij het hele seizoen ondanks zijn blessure alle wedstrijden op een geweldig manier voorbereid en vormgegeven heeft. Chapeau Amice.
Mannen dank voor een mooi seizoen. Ik kijk uit naar de enquêtes, de ledenvergadering, het verslag van de Masters, het winterseizoen en de afsluiting van dit jaar. Volgend seizoen zie ik het weer helemaal zitten.
De chaos op hole 18, par 5, met voor mij met een Boerengetal van 9, was groot. In de nabijheid van de green gingen de sluizen van de hemel open. Na een mislukte afslag, een tweede slag in de bunker, een 3e slag fraai uit de bunker, 4e plaatje van een tussenslag, en 5 in de nabijheid van de green, kwam de regen met bakken naar beneden. Ik pakte mijn bal op en vluchtte met JanWillem naar het nabije clubhuis. Mijn Marker Frits kwam enige minuten later klets nat daar ook binnen. Hij had de hole uitgespeeld: was in goede doen en had immers nog kans op de dagprijs.
Enige tijd later verscheen daar ook een doorweekte Marcel. Op de green in 4, maar 6 putjes in de stortregen. Ik moet de scorekaart nog completeren, hoeveel slagen had jij op de laatste hole, informeerde marker Frits bij mij. In de gietregen was zijn aandacht voor mij verslapt.
“Vijf” was mijn antwoord, oprecht en in alle eerlijkheid als bijna altijd als dat nodig is.
Mijn tournooi-victorie, zoals die een uurtje later bleek, verbaasde een ieder die dezer dagen mij vergezeld had in een flight. Mijzelf daarbij vooropgesteld. Mijn putten was dramatisch als vanouds, mijn afslagen afwisselend maar de missers kon ik, naar achteraf bleek, beperken tot in de 2 x 9 holes met minder punten. Die vielen immers af in je totaal-score. Maar een plek op het erepodium was mij niet toegedacht.
Toen ik bij de prijsuitreiking van mijn goed voor het kampioenschap verrassende 63 punten
(3 meer dan de 60 van het viertal op de gedeelte tweede plek ) vernam, werd ik ernstig verontrust. Kolere, Frits zal die 5 slagen op hole 18 toch niet echt geschreven hebben.
Dan zou ik Cruijffiaans kampioen geworden zijn. Dat is toch het laatste wat je wil.
Bal plaatsen als ie in een weggeslagen plag ligt vind ik OK, maar dit zou te ver gaan.
Na een ooit ongelukkig ( nou ja ) NetNiet toegekende hole in one, zou dit een tweede misslag zijn die mijn golf CV onterecht zou sieren. Stiekum ontfutselde ik Rick en Lex de scorekaart in kwestie. Wat een opluchting te constateren dat Frits voor mij een streep op de 18 gezet had . Geen punten daar voor mij. De beker naar eer en geweten in volle trots geplaatst in mijn Netniet prijzenkast, die al aardig begint vol te lopen.
Jaja, golfen met de Netnieters. Het is iedere keer weer een feest.